Τον διαφορετικό δρόμο που ακολούθησαν Ελλάδα και Κύπρος, προκειμένου να μειώσουν τα κόκκινα δάνειά τους από το 40% σε επίπεδα χαμηλότερα του 5%, αναλύει η DBRS. Όπως εξηγεί ο οίκος αξιολόγησης, το βάρος των NPLs μπορεί να ήταν παρόμοιο ως ποσοστό του συνόλου, όμως σε απόλυτα μεγέθη, ήταν πολύ μεγαλύτερο στην Ελλάδα.
Έχοντας επιλέξει διαφορετικές στρατηγικές, και οι δύο χώρες κατάφεραν να μειώσουν τα κόκκινα δάνεια κάτω από το φράγμα του 5% και το δεύτερο κύμα των NPLs που αναμενόταν δεν έχει εμφανιστεί. Αυτή τη στιγμή, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, η εξυπηρέτηση των κόκκινων δανείων βρίσκεται στα χέρια μιας μικρής ομάδας από servicers και η πλειοψηφία των business plans δεν έχει καταρτιστεί ακόμα. Σύμφωνα με την DBRS, το επόμενο βήμα θα μπορούσε να είναι οι πωλήσεις χαρτοφυλακίων από τις υπάρχουσες δομές.
Οι διαφορές με την Κύπρο
Το πρόβλημα με τα κόκκινα δάνεια στην Κύπρο υπήρξε πολύ μικρότερο, καθώς τα στοιχεία της κεντρικής τράπεζας δείχνουν ότι αυτά ανέρχονταν στα 20,6 δισ. ευρώ το 2017, με αποτέλεσμα η εξυγίανση των χαρτοφυλακίων να γίνει γρηγορότερα.
Η ανάκληση της τραπεζικής άδειας της Cyprus Cooperative Bank τον Αύγουστο του 2018 και η μετατροπή της μονάδας που απέμεινε μετά την πώληση περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων σε μία εταιρεία asset management που ονομάστηκε ΚΕΔΙΠΕΣ είχε σημαντική επίδραση στα κόκκινα δάνεια που βρίσκονταν στα χέρια του τραπεζικού συστήματος, καθώς αυτά μειώθηκαν σχεδόν στο μισό, στα 11 δισ. ευρώ, έως τον Σεπτέμβριο του 2018. Έπειτα από αρκετές πωλήσεις σε ξένα επενδυτικά funds, το ποσό διαμορφώνεται στα 2,3 δισ. ευρώ.
Αντίθετα, στην Ελλάδα, η PQH Single Special Liquidation (που ανήκε από κοινού στις PwC Business Solutions, Qualco και Hoist Kredit Aktiebolag) ιδρύθηκε το 2016 για να λειτουργήσει ως ειδικός εκκαθαριστής σε όλα τα πιστωτικά και χρηματοοικονομικά ιδρύματα υπό ειδική εκκαθάριση, καλύπτοντας περίπου 20 τράπεζες. Όμως, όπως επισημαίνει η DBRS, το σχήμα αυτό δεν είχε μεγάλη επίδραση στη μείωση των κόκκινων δανείων, κυρίως εξαιτίας της συγκέντρωσης της ελληνικής τραπεζικής αγοράς, όπου οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχουν το 95,7% της αγοράς χορηγήσεων.
Όταν δημιουργήθηκε ο Ηρακλής, το τέταρτο τρίμηνο του 2019, η ονομαστική αξία των NPLs των ελληνικών τραπεζών ήταν 73,6 δισ. ευρώ, στο 40% του συνόλου των δανείων.
Με την υλοποίηση αυτού του σχεδίου, η μείωση των κόκκινων δανείων υπήρξε πολύ γρηγορότερη, στο 12,1% το 2021 και στο 8,2% το 2022.
Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δείχνουν ότι τα ομόλογα που έχουν την εγγύηση του Ηρακλή κορύφωσαν στα 18,5 δισ. ευρώ το τέταρτο τρίμηνο του 2021 και μειώθηκαν στα 17,7 δισ. ευρώ έως το πρώτο τρίμηνο του 2023.
Στην Ελλάδα, η ευθύνη για την διευθέτηση των κόκκινων δανείων μεταφέρθηκε από τις τράπεζες στις 23 εταιρείες εξυπηρέτησης δανείων που λειτουργούν στη χώρα. Τα στοιχεία της ΤτΕ δείχνουν ότι τα δάνεια στα χέρια των servicers ανέρχονταν στα τέλη Δεκεμβρίου του 2022 στα 70,7 δισ. ευρώ (σε ονομαστική αξία), έναντι 79,7 δισ. ευρώ που ήταν τον Δεκέμβριο του 2021 και έχοντας κορυφώσει στα 87,7 δισ. ευρώ στα τέλη Μαρτίου του 2022.
Εάν υποτεθεί ότι δεν υπήρξαν νέες προσθήκες, αυτό σημαίνει ότι κόκκινα δάνεια 17 δισ. ευρώ (το ποσό αντιστοιχεί στο 19% του συνόλου, στα υψηλά του) διευθετήθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Δεκέμβριο του 2022.
Βέβαια, όπως σημειώνει η DBRS, παρότι υπάρχουν 23 servicers στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των μη εξυπηρετούμενων δανείων βρίσκεται στα χέρια μιας μικρής ομάδας, που αποτελείται από τις doValue, Intrum, Cepal και Quant.
Πηγή: moneyreview.gr
